Op de teller; 12000km (sinds Sydney)
Locatie; Broome (in het noorden van de westkust van Australie)


Uitpuffend in de airco van het eerste beste hostel in Broome kijken we elkaar tevreden aan; we hebben het toch maar weer gehaald, de 2200km langs de westkust van Australie!

Deze trip hebben we met een Iers meisje en een Belgische jongen gemaakt, die we hebben ontmoet in Perth.

Oja Perth, het hostel met de kakkerlakken waar we van plan waren na 2 dagen weer uit te checken werd ons thuis voor 2 weken..  Ons hostel werd de Dark Side genoemd, en aan de andere kant van de straat lag de Bright Side, waar wel airco was, geen kakkerlakken en de banken nog niet uit elkaar vielen van ellende.. Maar het beviel ons daar wel.. De voordeur werd allang niet meer gebruikt, iedereen gebruikte de emergency exit (Het Muurtje) om ergens heen te gaan of terug te komen, inclusief mensen die helemaal niet in het hostel hoorden.. (en kakkerlakken uit andere wijken van de stad)




Zoals in elke stad vulden we onze dagen met mensen kijken in de winkelstraten, window-shoppen, in het stadspark zitten,

(In Perth is dit park heel hooggelegen zodat je overdag en snachts de skyline heel mooi kan zien!)------------->


kokkerellen, wijntje drinken op Het Muurtje, kakkerlakken observeren, weer mensen kijken, uitgaan, lezen en relaxen.. De laatste avond zijn we naar een outdoor cinema geweest, wat weer een supervette sfeer had; iedereen met zn hapjes en drankjes en slaapzakken op het gras, wachten tot het donker wordt en de film begint..

En toen begon onze trip..
Naast backpack-zuinigheid hebben we even onze toeristische kant laten zien (KODAK MOMENT STOP THE CAR!)






-------> The Pinnacles

honderden  'limestone' rotsen, verspreid over een stukje woestijn in the middle of nowhere.. je kon er doorheen rijden (AH YOU ALMOST KILLED A PINNACLE), maar we hadden vooral veel lol met onze eigen schaduwen... (ahum)










Monkey Mia------->

Elke ochtend komen er ongeveer 8 dolfijnen uit vrije wil naar de kust, waar ze gevoerd worden.. Erg toeristisch, maar toch wel superspeciaal om ze zo dichtbij te zien!









Hutt River Provence-------->

Ongeveer 60jaar geleden produceerde een boerenbedrijf meer dan mocht van de overheid. Deze mensjes hebben toen een gaatje in de wet gevonden waardoor ze een nieuwe staat op mochten richten, zodat ze wel meer konden produceren! Dit landje bestrijkt een gebied van 7500hectare, er is 1 dorp van 30 inwoners en ze hebben hun eigen munt, leger en wetten..

En wij zijn er geweest! En we hebben de Prinses in hoogst eigen persoon ontmoet. Het vrouwtje was 90 en halfdoof Maar we kregen een gratis rondleiding en een stempel in ons paspoort! Bizar!!!

------> Kalbarri National Park

Dit is Natures Window.. erg mooi maar die hele nature was die dag 46graden, dus we hebben sommige dingen moeten skippen om onszelf in leven te houden.. ondanks de droogte was het wel heel indrukwekkend..











-------> Coral Bay

En na droogte komt nattigheid!!
Dit was zeker een hoogtepunt in de hele trip, we hebben gesnorkeld over het ningaloo reef! Een groot deel van het rif heeft zichzelf enkele jaren geleden kapotgemaakt, maar nog steeds was het adembenemend.. alsof je door een aquarium van een chinees restaurant zwemt.. alle soorten en kleuren vissen die je maar voor kan stellen, het gaf zo'n kick!! alle neven en nichten van Nemo gezien, Nemo zelf konden we niet vinden, maar op een gegeven moment zag ik 2 meter onder me wel een schaduw dichterbij komen..  en het bleek een zeeschildpad te zijn! een volwassen seaturtle!! Ik moest mezelf helpen herinneren te ademen door de snorkel want ik was helemaal door het dolle.. zo sierlijk als dat beestje zich onder me door zwom...

WAUW!!



-----------> ja dit is hem (of haar), maar dit is vanuit de boot waar we op zaten, daar kon je door de glas bodem kijken.. en niet alle japannertjes en amerikaantjes hadden dit beessie zo dichtbij als ik gezien!!

In die omgeving zijn we ook nog naar Shell Beach gegaan.. het woord zegt het al (Australiers doen niet moeilijk).. het hele strand lag vol met schelpjes in plaats van zand.. Al snel lagen we met zijn vieren naast elkaar schelpjes uit te zoeken. Smallest-shell-contest werd al snel Most-coloured-shell-contest en Ugliest-shell-contest.. totdat er weer een blik japanners was opengetrokken en de rust weg was... maar het was wel grappig dat binnen no time alle japanners ook op hun buik lagen te zoeken..

-------> en van de prachtige blauw-groene wateren weer door met onze roadtrip door het droge westen...
Het wildkamperen varieerde van parkeerplaatsen langs cliffs tot plekken langs de weg waar naast footprints van beesten ook nog wel es een schedel te vinden was (slik)..

Ook hebben we een keer wildgekampeerd aan de rand van een dorp.. alles was vredig stil totdat er een politiewagen onze kant op kwam (ojeejojeeojoejjejejejeeeeeee). Deze kwam doodleuk melden dat de buren even ongerust waren, wat onze auto daar deed, maar toen we hen ervan verzekerden dat we onze rotzooi mee zouden nemen en de public toilets zouden gebruiken was het al goed. Ze gaven ons zelfs advies over het nationale park waar we van plan waren heen te gaan de volgende dag!

Die ochtend werd het nog mooier, er kwam een local naar ons toegelopen of we misschien zin hadden in een kopje koffie of thee (het was nota bene zondagochtend half 8!).. We gingen beleefd in op deze uitnodiging en deze man bleek ook nog oprecht geinteresseerd te zijn in onze reis door zijn land.

Ik had altijd het idee dat de ozzies hier de vriendelijkheid faken, maar dat is echt niet zo.. daar kunnen wij nederlanders nog wat van leren!!

---------> Onderweg kwamen we ook nog wel es hele noodnormale koeien tegen, die net zo dom zijn als ze eruit zien.. ze bleven gewoon stomweg een kilometer voor de auto uitlopen, zelfs als je probeerde ze in te halen of te toeteren konden ze de situatie niet helemaal in koeientaal vertalen.. die beesten mis ik dus niet 
 
We zijn verder nog wel veel beesten tegengekomen.. veel soorten hagedissen, zelfs die op hun achterpoten rennen! (ik heb al lang niet meer een dier echt heel hard uitgelachen...), ook hebben we een varaan gespot langs de weg, en dat was geen kleine! Dan had je nog de thorny devil, das een hagedisje met allemaal spikes over zijn hele lichaam.. erg apart

---------> Varaan!

En dan natuurlijk de dolfijnen, reefsharks (wel van een afstandl!), mantarays (roggen van een spanwijdte tot 9 meter, ook alleen maar van heeeeel ver weg op een rots gezien), knalgroene kikkers, dikke pelikanen, gekleurde papegaaien, kangaroes (blijft leuk) en....... vliegen!!!
Zodra je weg bent van de kust vallen ze je van zonsopgang tot zonsondergang met tig tegelijk aan.. Stil blijven zitten heeft geen zin, want ze kruipen ook in je oren en ogen, maar we zijn intussen al zo geoefend dat we ze in 1 klap dood kunnen slaan.. Je wordt er een beetje gestoord van, maar het is beter om er gewoon melig van te worden..  Zo zaten we een van de laatste avonden allemaal voor ons uit te staren en om de minuut onszelf te meppen..... (au)

De laatste dagen werd het steeds heter, en wij hadden met onze eigenwijze koppen besloten dat we niet wilden wennen aan de airco, dus dat die echt alleen maar voor nood diende..
Toen we elkaar na een paar uur aankeken en we elkaar uitlachten omdat het zweet van onze gezichten droop (met dit soort dingen werd er vaak geroepen Too much sharing! No more details!) hebben we toch maar even de airco aangezet. Later stopten we bij een road house en vroegen we hoe warm het nou eigenlijk was.. De jongen liep naar buiten, bleef even staan en zei 'Up to 50degrees' :|
We vroegen of we even in zijn airco mochten zitten met onze lunch, waarna we naar binnen renden met gesmolten brood (ja dat kan dus), pindakaas en flessen water..
Ook bleek dat we in het regenseizoen zaten.. dat wisten we ergens wel (in mijn reisplanning was rekening gehouden met seizoenen, maar die planning was na de 1e dag in sydney al helemaal veranderd..), maar het was toch even slikken.

De temperatuur is in het noorden van australie in het regenseizoen hoger dan 40 graden, elke middag moet een tropenstorm voor verkoeling zorgen (helpt niks) en sommige wegen in nationale parken worden afgesloten... maar het is minder toeristisch en druk en meestal is de natuur mooier (momenteel blijkt het hele klimaat sowieso inde war te zijn, dus het maakt eigenlijk helemaal niks uit waar je nou wanneer zit)..         

                                                                         ------>

De laatste dagen hebben we doorgebracht in Karijini National Park. In dit park zijn heelveel kloven waarin water staat en waar in af kan dalen. Het bleek alleen niet zo makkelijk te zijn, want de rode stippen die we moesten volgen, waren al snel niet meer te vinden..

Dus klauterden we door nauwe kloven, klommen over rotsen en liepen langs een wand boven een watervalletje totdat een van ons JAAAAA EEN RODE STIP riep en we weer wisten dat we goed zaten.. op een gegeven moment moest je met al je spullen echt door een poel heen zwemmen en met zoveel liter water in je tas heb je meer kans te verzuipen dan dat je de overkant haalt, dus toen hadden we maar besloten om terug te gaan..

Dat nam niet weg dat het echt prachtig was. De muren van de kloven waren roodoranje, de bomen boven de kloof knalgroen en het water helderblauw.. En hoe perfect is het om na een uur zweten in een koel badje te kunnen duiken! Puur natuur!
Zeker het mooiste park dat ik tot nu toe gezien heb!  

-------------> Na een bezwete wandeling door het park kwamen we op een camping waar ze deze douches hadden; je vult een zak met water, hijst hem op en trekt een de hendel! ik heb nog nooit zo'n lekkere douche gehad!

Toen ik vol enthousiasme het hokje uit kwam moest Celine het ook even proberen ->

Op de wegen verder weg van de kust waren er nog minder mensen te zien dan de nullarbor, maar iedereen bleef elkaar vriendelijk groeten, en als je je olie sochtends aan het checken was en er passeerde een andere backpacker schreeuwde er altijd wel eentje
ANY PROBLEMS?
-No just checking thanks
NO WORRIES SAFE TRAVELS

Niet iedereen is de backpacker manier gewend..Op een gegeven moment stonden we een soepje op te warmen op een parkeerplaats en toen werden we zelfs gefilmd door een paar toeristen!

Aangekomen in Broome werd ons al een paar keer gemeld dat ze onze auto gezien hadden, op de weg en in toeristische plaatjes!
We worden herkend! We zijn bekend!  Jeuh!

Broome is een klein plaatsje wat niet alleen een tropisch klimaat heeft, maar ook de sfeer. Er zijn hier heelveel aboriginals te vinden (vaak daklozen..) en er staan meer palmbomen dan winkels.. Verder is het veel zweten af te koelen door een sprong in het zwembad of een sprint naar de airco, dus we vermaken ons wel hier..

Het schijnt hier 33 graden te zijn, met een super hoge luchtvochtigheid, dus we verlangen nu al terug naar die 50graden droge hitte!

To be continued..

vorig verhaal volgend verhaal

print