Eerst even een grappig feitje wat me continu opvalt: ze hebben hier een beetje last van zogenaamde Hidden Unemployment. Dit houdt in dat er veel mensen zijn zonder werk, maar desalniettemin werken, omdat de regering werk ´creeert´. Dit heeft als gevolg dat er in elk restaurant, bar of winkel zeker 6 mensen staan, ook als er helemaal niks te doen is. Ook zie je, vooral in openbare gebouwen, dat er continu schoongemaakt wordt. Op elke hoek staan politieagenten. En voor elke winkel staan mensen te roepen. Bijvoorbeeld ´libros! libros!!´ (boeken). Erg typisch.

Ik heb me erg vermaakt met het nix-doen in Cordoba. Elke dag had ik andere roommies (wat wel betekende dat ik nooit uit kon slapen want elke ochtend gingen 5 mensen douchen, rommelen en uitchecken en 5 nieuwe mensen inchecken, rommelen en douchen). En op ´mijn´rooftop kwamen ook steeds andere nationalteiten met mij nixen, dus dat was gezellig. Ook heb ik veel tijd doorgebracht met twee Australische broers. Zij volgden spaanse lessen dus ik heb mezelf ook even nuttig gemaakt als ´lerares´. Ook zijn we naar het grootste restaurant in Argentinie gegaan. Dit was een Tenedor Libre, wat inhoudt dat je zoveel kan eten als je wil, voor precies 5 euro..... Ik heb nog nooit zo´n grote ruimte gezien, of zoveel voedsel.. Ze hadden 1001 verschillende soorten vlees, pasta, aardappelen, groenten, rijstschotels... nagerechten!! Ik was gelukkig niet de enige die zo enthousiast was, dus met een hele groep backpackers huppelden we rond. En we kregen zelfs een personal waiter die ervoor zorgde dat je met een nieuw bord een nieuw portie op kon gaan scheppen!

   
Uiteindelijk heb ik afscheid genomen van iedereen daar (het personeel geloofde me eerst niet dat ik echt wegging na 10 dagen..) en heb ik een bus gepakt naar Iguazu.

Tijdens deze 19 uur bus veranderde het landschap al snel van heuvelachtig naar tropisch regenwoud.. Iguazu ligt in het noordelijkste puntje van Argentinie, op de grens met Brazilie. Het Nationaal Park staat bekend om de grootste watervallen ter wereld!! Dit stond al een tijdje op mijn lijstje en ik keek er erg naar uit. Aangekomen in dit tropische iedereen-leeft-buiten-dorpje pakte ik een taxi naar het hostel wat me was aangeraden.. En ik begreep al snel waarom. Dit hostel was een ex-casino.. het was zeker het grootste hostel wat ik ooit heb gezien, maar omdat het low-season is was het gelukkig opvallend rustig. Er was een groot zwembad, een barretje buiten en binnen stonden tien lange tafels waar elke dag een buffet of asado werd verzorgd.. Iedereen die al naar ´the Falls´was geweest lag voor pampus bij het zwembad met een cocktail in de hand.

Met een Engelse meid en een Amerikaans-Russische meid besloten we meteen de volgende dag naar de Falls te gaan. Het was helemaal geweldig!! Je kon verschillende routes lopen zodat je alle watervallen van boven, onder, links en rechts kon bekijken. Het hele park zat vol met vlinders, in alle soorten en maten. En door de waternevel en de zon vormden zich continu regenbogen, wat echt prachtige views gaf. Toppie!! De volgende dag zijn we ook nog naar de Braziliaanse kant gegaan (stempel in je paspoort!) om een meer panoramic view te krijgen. Wederom erg indrukwekkend.

In Iguazu ontmoette ik twee Frans-Canadese meiden die in Encarnacion, in Paraguay, net over de grens met Argentinie, een project aan het opzetten waren voor straatkinderen. Lang heb ik niet met ze gepraat, maar ik was al meteen enthousiast dus ik besloot ze op te zoeken. Enkele dagen later bevond ik me bij een grenspost, in een ijskoude wind, mijn jack onderuit mijn backpack sjorrend... Ik had een halve routebeschrijving waar ik de meiden zou ontmoeten en vroeg me af wat ik wist van Paraguay. Om precies te zijn helemaal niks. De taxi-chauffeur moest erg lachen toen ik hem vroeg wat de munteenheid was.. Goed bezig, meid.

Wat me al snel opviel is dat de locals ontzettend veel weten van de geschiedenis en geografie van alle landen ter wereld. Inclusief feiten over Nederland die ik niet eens wist! Ik voelde me dus al snel ´verplicht´ om even wat informatie te zoeken over de geschiedenis van dit land. Het schijnt dat Paraguay voor de zogenaamde Drievoudige Alliantie Oorlog (1865-1870) het rijkste land van Zuid Amerika was. In deze oorlog verloor het tweederde van de mannelijke bevolking en veel van zijn territorium. De economie stagneerde voor een halve eeuw. Tegenwoordig is de regering nogal corrupt, tenminste als ik de locals kan geloven. De originele taal van de Amerindianen is Guarani en is nog steeds een officiele taal (en onverstaanbaar!). Het merendeel van de bevolking bestaat uit nazaten van Spaanse immigranten. Ook zijn er immigranten uit Duitsland en Japan te vinden.

Ik begrijp hun frustraties nu wel over het feit dat weinig mensen het land kennen, of uberhaupt er van gehoord hebben. En ook dat de rest van Zuid Amerika ze een beetje negeert.. Ik hoop bij deze weer wat verloren feiten de wereld in te brengen  

In het begin vond ik het moeilijk om in een onbekend land, een niet erg aantrekkelijke stad alleen rond te lopen, met het idee dat er geen EEN andere backpacker te vinden is. En zonder mijn Lonely Planet bijbel! Ik verbleef in een goedkoop hotel, wederom door gebrek aan hostels. Ook werd ik continu aangestaard, soms had ik gewoon zin om iets geks te doen omdat dan zeker de hele stad het er over zou hebben.. Maar ik kon het ook wel weer waarderen dat het een typisch ZuidAmerikaans land was. Een half uur in de rij voor de supermarkt, geen postkantoor, de halve dag is alles gesloten ivm siesta.. Plus eventjes weg van het zuipen en feesten en hostel-leven

De FransCanadese meiden studeren International Studies in Quebec en zijn hier voor de derde keer. Het stadje heeft ongeveer 12 opvangtehuizen voor straatkinderen. Ze worden niet gesponsord door de regering, maar bestaan dankzij vrijwilligers en locals en een paar kleine organisaties in bijvoorbeeld Spanje. De meiden zijn van plan een kleine organisatie op te zetten, om elk jaar studenten uit Quebec over te laten komen om wat te verbeteren aan de leefomstandigheden voor de kinderen hier en spullen te kopen die ze nodig hebben.
De afgelopen dagen heb ik ze geholpen met interviews af te nemen in de opvangtehuizen, zodat ze meer informatie hebben voor eventuele sponsoring en om een plan op te zetten wat er verbeterd kan worden en wat studenten hier kunnen bijdragen.
Ook hebben we een lading tandenborstels, knuffels en voetballen gebracht naar een van de opvangtehuizen en de kinderen waren door het dolle heen, dat was echt een prachtig gezicht. Volgens mij zit er ook wel een voetbal talentje tussen..
Deze zomer gaan ze ook werken aan een website en aangezien ik van plan ben ze te sponsoren voor materiaal kom ik hier nog wel op terug... voor de geinteresseerden.

Terug naar Argentinie besloot ik in plaats van een taxi te nemen, met de collectivo (de stadsbus) te gaan. Dit was niet de gemakkelijkste keuze, maar wel de goedkoopste en ach zo maak je nog eens wat mee.. ten eerste zat deze bus helemaal vol met locals, die allemaal net over de grens waren komen shoppen, en dus ook met hun 1001 dozen, tassen en kinderen. Bij de twee grensposten (uit Paraguay en in Argentinie) moest ik er als enige uit voor een stempel, wat ik gelukkig wist, want iedereen begon te roepen dat de bus nog verder ging. Eh ja jongens, ik ben een blanke! Er moest zelfs een mannetje gezocht worden om de beruchte stempel te zetten, niet dat ik het nou zo belangrijk vind, maar anders kom ik het land gewoon niet in! Of uit!

Terug in Buenos Aires bezorgt me gemengde gevoelens. Het is gelukkig niet zo koud als ik had verwacht en ik ken de stad nog goed genoeg. Het is net alsof ik niet weg ben geweest, hoewel ik toch wel veel heb meegemaakt.

Aangezien ik al een tijdje voel dat het einde van mijn trip daar is, heb ik besloten iets eerder terug te komen. Mijn vlucht staat gepland op 21 mei.
 
Mijn laatste verhaaltje volgt nog vanuit BA..

PS Als jullie een goed boek willen lezen, Paul Coelho- The Zahir. Voor velen niet onbekend, voor mij een van de meest inspirerende boeken die ik heb gelezen met veel rake levensvisies en genoeg stof tot nadenken!

PS 2 Foto´s volgen!!

vorig verhaal volgend verhaal

print