Sa wa dee ka!!

Vanuit Krabi besloten we net als duizenden anderen richting het feesteiland te vertekken.. alledrie met gemengde gevoelens. Op het eiland bleek al snel dat behalve het strand waar het feest zou plaatsvinden alle andere stranden heel erg rustig waren, dus wij waren erg opgelucht. Een paar dagen hebben we genoten van het rustige mooie strand, 's avonds op het strand gegeten en onze lever gespaard voor De Avond. Het enige nadeel was dat de enige manier was om van dat strand te komen was met een pickup truck, wat inhoudt dat je een half uur je vast moet klampen, omdat de weg zo hobbelig is. Verder is het eiland niet zoo modern dus op een gegeven moment viel de stroom uit, wat betekende dat we de wc moesten zoeken met het olielampje van het restaurant en de tropische storm alle 50 backpackers van het strand onder het afdakje dwong.. wat nog erger was, was dat we ons hutje moesten zoeken in het pikkedonker en dan zonder ventilator in slaap moesten proberen te komen...
Mijn hutje (krent dat ik ben eiste ik natuurlijk de goedkoopste) bestond uit een paar houtjes en een bed. De douche was boven de wc, de wc was een gat in de grond en water om je handen te wassen was hetzelfde water als dat ik de wc moest doorspoelen... ahum.. In Thailand doen ze niet echt aan wc's zoals wij die kennen (logisch), maar het betekent dat er een grote bak met water staat en een klein emmertje, waarmee je kan spoelen.. primitief is leuk, zolang je geen last krijgt van uhm reizigers ziektes enzo... (ikke nog niet!.. afkloppen!!)
Het strand stond ook bekend om zijn zwerfhonden, waar niks mis mee is totdat er een paar in gevecht raken... Tijdens lunch kwam er een hond zwaargewond aanwaggelen en na een paar gillen bleek dat het beestje zo erg was toegetakeld dat ze hem af moesten maken.. maar aangezien de thaise mensen het niet aankonden (.. misschien omdat ze in reincarnatie geloven?) moesten twee backpackers het doen.. iedereen was in shock en elk hondje werd daarna in de armen genomen ..
Elke avond werd even naar de maan gestaard (aaaaaaah hij is bijna vol) en overdag begon ik op een gegeven moment te oefenen met 'poy'.. Dit betekent oefenen met twee touwen met een tennisbal eraan, totdat je het met vuur kan en dan krijg je de bekende fireshows.. De eerste vijf minuten heb ik mezelf bont en blauw geslagen (niet expres) en mijn thaise 'leraar' kwam niet mee bij van het lachen, maar na een paar uur kon ik best wel wat mooie moves om mijn hoofd maken zonder mezelf knock out te meppen en nu ben ik een groot fan.

Natuurlijk kom je soms ook wel eens mensen tegen die een beetje een andere visie op het reizen hebben dan jijzelf.. Twee engelse jongens; "We decided to get an around-the-world-ticket to visit every continent. So we stayed in China for 2 weeks, we are going to Australia for 2 weeks and New Zealand and then all the big cities in Amerika for 2 weeks. I've been to Ghana and didn't like it that much so we've seen Africa. Europe we live in so yeah. I used to be a tree-surgeon back home, but when i come back ill go to the scouts." Na deze monoloog werden blikken uitgewisseld en een hele grote slok water genomen.... En de volgende dag heel hard gelachen.

Op De Avond zelf gingen we met de bekende hobbelige pickup truck richting Haad Rin, waar het gekkenhuis zou beginnen.. De maan was nog nooit zo vol geweest (..eh?) en de mensen nog nooit zo enthousiast voor een feest, en met een groep van tien leuke mensen (we kenden elkaar allemaal van Phi Phi) heb ik een topavond/nacht/ochtend gehad.. Afgezien van alle mensen die teveel drinken en roken enz genoten de meesten van dit wereldberoemde spektakel; duizenden backpackers urenlang dansend op het strand, totdat de zon opkomt en nog even daarna.. het was helemaal top!
Na een dagje uitrusten besloten ik, Natalie en Tom dat het tijd was om wat meer van Thailand te spotten.. We besloten de boot te nemen naar het vaste land, jammer genoeg met tig anderen die hetzelfde idee hadden. In het airco gedeelte op de boot moest je ineens 40 Baht (=1 euro) extra betalen, wat veel mensen braaf deden.. maar ik vond het belachelijk en ben meteen verhuisd naar het benedendek met een boos Ik-Hou-Er-Niet-Van-Altijd-Afgezet-Te-Worden- hoofd.. beneden bleek het zo overvol te zijn dat ik vier uur lang in een hoekje op de houten vloer heb gezeten.. Achja, dat is leven van een reiziger.. (ahum)
Na de boot verloor ik mijn Engelse reisgenootjes uit het oog, maar we zouden elkaar later toch weer treffen. Vanaf het vaste land heb ik een nacht trein van 12 uur gepakt naar Bangkok, en ik heb heerlijk geslapen, ondanks het feit dat de trein om het uur stilstond, mensen dronken werden en het licht niet uitging.. Na een ontbijtje op het treinstation had ik meteen een volgende trein van 12 uur naar Chiang Mai, dat helemaal in het noorden van Thailand ligt. Na een gare dag van reizen bleek ineens een van de motoren van de trein uitgevallen te zijn en hadden we twee uur vertraging, totdat we een extra locomotiefje ervoor bijkregen... In de trein ontmoette ik een Nederlandse meid, Lisa, en samen besloten we om 11 uur savonds dat we een bed wilden, en het maakte ons niet zo veel uit waar..
Het werd 'Banana Guesthouse' wat we tegen de eerste de beste tuktuk-chauffeur riepen, wat erg spannend klinkt, maar helemaal niks voorstelt.. het was erg goedkoop (een halve euro per persoon), maar daarmee was ook alles gezegd. Beneden (het ontbijt gedeelte) was de geur van de toiletten overweldigend en boven op onze kamer was de geur van de keuken (eieren) continu aanwezig.. Chiang Mai is een ontzettend grote, vervuilde, rommelige, gezellige, markt-achtige, Thaise stad, met een overvloed aan tempels, waarvan we er enkelen hebben bezocht. Een van de hogere gelegen tempels, was niet alleen ondergelopen met regen, maar ook met toeristen.. Nederlandse toeristen! We hebben heel verstandig een uur lang ons mond dichtgehouden.. haha.. 's Avonds belandden we in een Ierse Pub, die vol zat met leraren Engels, die ons een soort voorstelling gaven van hun leven; dronken, melig, meezingend met de live gitarist en met een thaise bloemenkrans om het hoofd.....
De volgende dag besloten we de bus te nemen naar Pai, een kleiner dorpje, waar we veel positieve verhalen over gehoord hadden. We wilden een lokale bus nemen, zonder airco, maar blank als we waren werden we meteen verteld dat alleen de duurdere (voor ons veel duurder, omgerekend ging het om een paar eurocenten......) airco-bus die dag reed. Met een zucht besloten we die dan maar te nemen. In de bus bleek niet alleen de airco niet te werken, ook konden de ramen niet open en hebben we vier uur lang ons vast moeten houden omdat er alleen maar haarspeldbochten in de weg waren.. Elke toerist dacht; It better be worth it!!!
En dat was het zeker! Dit plaatsje is klein, mooi gelegen in de bergen, heerlijk sfeertje en niet teveel toeristen, maar wel wat backpackers, het typische plaatsje waar ik bijna besluit niet weg te gaan! Natalie (De engelse, die ik uiteindelijk weer terugvond) werd gisteravond om 12 uur jarig, dus dat werd even gevierd in een superklein barretje, met een thais biertje en een thaise pannekoek met kaarsjes erin (en op de achtergrond honderd-en-een muggen en een kakkerlak)..
Vanochtend zijn ik en Lisa op een olifantenrit gegaan, dat was echt helemaal geweldig! Een olifant beklim je als volgt; je gaat aan zijn oor hangen, dan tilt hij zijn poot op en dan gooi je jezelf erover heen (niet helemaal erover heen, dan breek je waarschjinlijk je nek..). De bedoeling is dat we met de twee olifanten en vier mensen een rondje liepen, maar dat schoot niet echt op, want bij elke boom werd de helft eraf gerukt met zijn slurf omdat hij honger had (of gewoon eigenwijs was).. Aangekomen bij de rivier, moest er even een bad genomen geworden en onder het commando van thais geschreeuw werden we natgespoten en van de olifant afgemikt, wat eigenlijk heel erg verfrissend (en grappig) was.. Teruggekomen mochten we ze ook even bananen voeren, wat leuk was via de slurf, maar nogal intimiderend via die grote slurpbek! Geweldige beesten, jammer dat ze zo groot zijn, anders zou ik er wel eentje als huisdier willen..
Voorlopig geniet ik me een ongeluk hier, als ik er genoeg van heb kom ik naar huis (sowieso binnen paar weekjes), en foto's volgen zo snel mogelijk

Liefs en geniet van de zomerse dagen!!