Dag luitjes,
 
Manishma? Met mij gaatie goed. Nog steeds aan het genieten van dit prachtige land! Afgelopen week was erg indrukwekkend, ik geef even een korte samenvatting aan feiten, zodat sommige dingen misschien iets duidelijker zijn..

FACTS

Bevolking; 7 miljoen mensen (helft in de West Bank en de Gaza strook)

Religion: Israel: 80% Joods, 15% Moslim en de rest Christen o.a.

             In de Palestijnse gebieden is dit 95% Moslim en 5 % Christen.

Zionisme: Ontstaan in 1917, alle Joden mochten terugkeren naar hun Heilige Land, Israel. Niet alleen pioniers, maar ook vluchtelingen van de WOII en emigranten. Deze stroming is nog steeds erg sterk.

1948: Oorlog tussen Israelische leger en omringende moslim-landen. Israel als onafhankelijke staat verklaard.
De Westbank en de Gazastrook zijn Palestijns grondgebied. Hier wonen Palestijnen, maar ook Joodse settlers. Dit zijn vooral ultraorthodoxe (extreem religieuze) Joden en Russen, zij wonen hier omdat ze geloven dat ook dit behoort dat het heilige land, Israel en willen hier voor vechten, letterlijk en figuurlijk.

Jodendom: 12 miljoen ter wereld; 4 miljoen in Israel, 6 miljoen in VS

Law of Return; je bent Joods als je moeder Joods is, of als je bent bekeerd. Je hebt dan recht om in Israel te wonen.
 

Jerusalem is vooral interessant om de Old City, de oude stad, die al duizenden jaren aan geschiedenis met zich meebrengt. De drie belangrijkste religies hebben allen deelgenomen in deze geschiedenis, waardoor de Old City uit verschillende delen bestaat.

De bekendste sight is natuurlijk de Klaagmuur. De muur was ooit een van de muren van de door King Solomon gebouwde tempel, maar deze werd verwoest. In deze tempel was de steen te vinden die zowel de plek aangaf waar Abraham zijn zoon Isaac bijna offerde (Islam), als de plek waar Mohammed zijn reis naar de hemel begon (Islam). Toen de tempel was verwoest, waren de mensen bang om het Heiligste van het Heiligste te schaden, dus bleven ze aan de muur bidden. Tot nu toe is dit wereldwijd het meest heilige voor de Joden.

Atheist als ik ben, was ik toch erg nieuwsgierig waarom een muur zo wereldberoemd kon zijn geworden. Langs de boekenkasten vol met Tora's naderde ik de muur. Deze was volgepropd met briefjes waarop mensen gebeden hadden geschreven. Vrouwen stonden met een Tora in hun handen te bidden, te jammeren en letterlijk te klagen. Toen ik tussen deze vrouwen stond, waarvan velen ook aan het huilen waren, werd ik ook ineens overweldigd door emoties. Het was zo intens, al die mensen met hun problemen, zorgen en hoop.. Erg indrukwekkend!
Verder hebben we de Via Dolorosa gelopen, met een hele stoet achter de priesters aan, dit is de route die Jezus zou hebben gelopen met het kruis. Aan het eind van de route was de Church of Holy Sepulchre, waarin de plek was waar Jezus zou zijn gekruisigd, gestorven en begraven.
Ook hebben we de Moskee bezocht, die nu op de plek staat waar ooit de eerste tempel was gebouwd.
In het Muslim Quarter werd je door Arabische verkopers winkels ingetrokken, bij de moskee moest je opletten dat je hoofd, schouders en knieen bedekt waren en je schoenen moesten uit. Mannen moesten hun pet afzetten. In het Joodse gedeelte, moest je als man je hoofd bedekken. Het keppeltje betekent namelijk dat je gelooft in een God, die boven je staat. Dit zorgde nog wel eens voor verwarrende meligheid.

De volgende dag zijn we met twee andere Nederlanders naar de WestBank gegaan. We hebben Bethlehem bezocht, waar de plek was aangegeven waar Jezus zou zijn geboren. En we hebben Hebron bezocht, wat Palestijns grondgebied is. Om de West bank in te komen moest je door verschillende Checkpoints. Een westers paspoort is hierbij gegarandeerd groen licht. In Hebron werden we rondgeleid door een Palestijnse jongen, die ons de andere kant van het verhaal wilde laten zien. Boven de Palestijns-Arabische markt steegjes waren netten gespannen. Hierboven wonen Joodse settlers die hen met stenen en afval bekogelden. Regelmatig waren er aanslagen geweest op Palestijnen, waardoor straten werden afgesloten en winkels gesloten. Alle Joden mochten wapens bezitten en zo zagen we ook een Joodse settler alleen door een straat lopen. Het Israelische leger beschermt de Joodse settlers bij de Checkpoints, maar op diverse daken waren ook snipers te zien. De Palestijnse politie was niet in het bezit van wapens, waardoor ze bijna macheloos stonden in het beschermen van hun mensen. Heavy shit...

Van de half miljoen mensen in Hebron heeft maar 2000 een ID en deze hebben een kans de Westbank uit te reizen. Velen zijn geboren in Jerusalem, maar mogen hier niet naar terugkeren...

Ik sprak ook een Canadees meisje die stage liep bij een advocate in Ramallah (ook Palestijns gebied). Ze schreef rapporten voor Palestijnse vrouwen die slecht werden behandeld bij de Checkpoints. Elke keer dat zij door Checkpoints moest, moest ze liegen over haar reden van verblijf.. 

De volgende dag heb ik het Israel Museum bezocht, waar de Deadsea scrolls te bewonderen waren, de oudste kopieen van de Hebreeuwse bijbel. En ook het Holocoust Museum..

Hierna was ik nogal kapot van alle indrukken en omdat je steeds andere verhalen hoort raak je nogal confused van het who's wrong, who's right.. Natuurlijk ligt het niet zo zwart-wit..

In Israel moet iedereen het leger in, vrouwen 2 jaar en mannen 3 jaar. Je kan er tussenuit komen, door psychische of lichamelijke klachten, maar dan zal de maatschappij je anders behandelen.. Vooral in bussen en treinen zie je ze regelmatig, in hun legerpakkie. Hier hoort ook een M16 bij, waar je belachelijk snel aan went. Schokkend vond ik dat je ook jonge meiden op straat tegen kwam met een geweer bij zich..

Ik dacht altijd dat ik ongeduldig was, maar veel Israeliers kunnen er ook wat van.. vooral buschauffeurs hebben nogal een kort lontje. Ze rijden niet alleen als gekken, tegen toeristen die geen Hebreeuws spreken wordt regelmatig geschreeuwd.. Als je in een rij staat is voordringen meer regel dan uitzondering.. Je kan je ook maar beter aanpassen, anders kom je nooit ergens.. Ik heb wel een nieuw woord opgezocht om hier te gebruiken; Savlanut (=patience!)..

Als zij klant zijn hebben ze wel weer alle tijd, in een ijs winkel proberen ze alle smaken om vervolgens te zeggen dat ze geen trek meer hebben..

In Jerusalem heerst het Jerusalem Syndrome. Regelmatig krijgen gelovigen en ook ongelovigen bij het bezoeken van de Heilige Stad het gevoel dat ze de Messias zijn.. Zo ook een vrouw, die al jaren in ons hostel woonde en met haar lange grijze haren en nachtjapon verkondigde dat ze uitverkoren was door God...

Tijdens Shabbat is de hele stad uitgestorven, alles was gesloten en deprimerend stil. Je mag dan namelijk niet werken, rijden of elektriciteit gebruiken.. Maar op zaterdagavond, precies om 9 uur ging alles weer open, wat betekende dat er rijen voor de Falafel & Shawarma tent stonden en hele massa's de straat op gingen. Een van de uitgaansstraten was omgetoverd tot de Koa San Road van Bangkok; maar nu stond er op elke tafel een Hooka, een waterpijp. Gillende dronken Amerikaanse meiden bevolkten de straten..

Overal in Jerusalem kwamen we dezelfde groepen tegen. Birthright Israel. Dit zijn Amerikaans Joodse jongeren die op kosten van Joodse organisaties Israel kunnen leren kennen. Dit is een vorm van het Zionisme, in de hoop dat deze Joden Aliyah doen (=het emigreren naar Israel).
 
Na Jerusalem besloten we de bus te pakken naar de Dode Zee, even weg van alle indrukken in Jerusalem. De Dode Zee is tien keer zo zout als de zee en daardoor kan je drijven. Het ligt 400 meter onder sea level. In the middle of nowhere, stap je op gloeihete stenen de zee in .. en... je drijft! Wat je ook probeert, je voeten drijven weer naar boven. Wat een lol. Een dikke Amerikaan dook er iets te enthousiast in; als je dit zoute water in je mond of ogen krijgt ga je echt dood van de pijn. Wat een oen!

De volgende ochtend zetten we onze wekker om half 5, om de Masada te beklimmen. Op deze grote rots was honderden jaren geleden een heel dorp gebouwd, nu als ruines te bezichtigen. Terwijl de Romeinen een inval voorbereidden, pleegde het hele dorp zelfmoord, om niet in handen te vallen van de vijand.
Vanaf de rots had je een prachtig uitzicht over de woestijnachtige bergen, de dode zee en de zonsopkomst. 
 
Daarna hebben we een bus gepakt naar Tiberias, een klein dorpje aan de Sea of Galilee.. hier zou Jezus over water hebben gelopen.. De volgende dag zijn we doorgereisd naar Tsfat, een prachtig dorpje op een heuvel, met art galleries en synagogen.. Door de vele Haredim (Orthodoxe joden) kreeg het stadje een andere vibe. Wederom een van de heilige stadjes van Israel! Bij elke steen begon ik melig hoe Jezus hier zijn eerste appel had gegeten, of zijn eerste kus had gekregen..

Nu zit ik in Haifa, een heerlijk relaxte stad. Gister heb ik Shelly opgezocht, waarmee ik in Argentinie heb gereisd, echt super om haar weer te zien.

Sander, mijn Nederlandse bodyguard waar ik de afgelopen 10dagen mee heb gereisd, vliegt binnenkort naar huis.. so on my own again!

Neshikot! (kusjes)

Anne

vorig verhaal volgend verhaal

print