Ola!

Na een paar dagen genieten van de zonnige terrasjes in Mendoza werd het tijd voor de activiteit waar Mendoza zo bekend om staat; wineries! Met Daniel (Israel) en twee Canadese meiden besloten we een auto te huren om wat wineries te bezoeken. Veel mensen deden het per bus, maar dat vonden we suf en het leek ons niet al te moeilijk om het zelf te vinden. Dat viel behoorlijk tegen want de kaart die we hadden gekregen klopte voor geen meter dus na een paar hobbelige uren over ongeasfalteerde wegen en verkeerde routebeschrijvingen kwamen we eindelijk aan.

We hebben uiteindelijk twee bodega´s bezocht, waar ze iedereen een uitgebreide rondleiding geven en ze je verschillende wijnen laten proeven. Ook eindelijk geleerd waar je op moet letten als je wijn echt wil proeven. Na een paar wijntjes besloot onze chauffeur (Daniel) dat we maar even wat moesten gaan eten, want dat waren we een beetje vergeten te doen sinds die ochtend (!). We eindigden in een grote tuin waar een BBQ stond met nog meer groepjes toeristen. Door de wijn gingen we al melig aan tafel, en na nog een paar glazen was 1 blik al genoeg voor een lachaanval van een halfuur. Dikke pret dus.

Enkele dagen later moesten ik en Daniel voor 1 nacht naar een ander hostel verhuizen, ivm reserveringen of iets dergelijks. Wat een geluk was dat, want toen we onze vrienden op gingen zoeken bleek de hele verdieping van het hostel bestolen te zijn. Niet alleen waardevolle spullen, maar ook hele backpacks waren leeggehaald en t-shirts meegenomen!! Grote crisis natuurlijk en we besloten zo snel mogelijk te verhuizen naar een ander hostel. Enig nadeel was dat deze verhalen zich in de hele stad voordeden.. Lekker dan! Vooral omdat wij zo´n geluk hadden gehad, was ik helemaal paranoia geworden en heb ik ook mijn eerste echte slotje gekocht. Vaak gingen gesprekken over de hele jat-crisis, maar later begonnen we maar grappen te maken als ´Watch your beer, someone might steal it!´

Na een paar dagen chillen met zijn vieren ging iedereen zijn weg. Voor mij werd het tijd voor een bus richting het noorden van Argentinie, Salta. In deze 19uur bus kwam er op een gegeven moment een Argentijnse moeder naast me zitten met haar zoontje van 1. Erg schattig, maar zoontje had waarschijnlijk ADHD en was niet van plan om ook maar 1 uur te gaan slapen.. Na even wennen besloot het kind dat mijn schoot ook een prima uitval basis was dus ik werd vanzelfsprekend ook betrokken in zijn energieke bui.. waarbij hij niet alleen op stoelen en ramen sloeg maar ook op mijn hoofd.. Nice..
Salta. Prachtig stadje, met een groot plaza, palmbomen, kerkjes, het deed me erg veel aan Bolivia en Peru denken.. Lekker zomers sfeertje.. Ons hostel was ook erg relaxed, wederom dakterrasje en bar, elke avond tijd voor de bekende Asado (BBQ). Ontzettend veel leuke mensen ontmoet, waaronder een avond met een Hollander (ikke) Engelsman, Israelier, Zwitser, Duitser en Peruviaan! --interessante discussies!
Vanuit Salta heb ik een tour gedaan voor een hele dag waarbij we door prachtige rotsachtige landschappen reden. We stopten ongeveer elke 5 meter voor een Kodak-moment en onze gids vertelde ontzettend veel over de omgeving en geschiedenis. Ons groepjes bestond uit een Australische vrouw (voor wie ik alles moest vertalen) en twee Argentijnse dames op leeftijd. Vraag me niet hoe maar we hebben ontzettend veel lol gehad met zijn vijfen en de landschapen waren prachtig!

In Salta zat ik met 1001 ideeen en plannen wat ik met mijn resterende tijd wilde doen, van werken tot studeren in verschillende steden in Argentinie, tot teruggaan naar Peru en Bolivia en Ecuador. Aangezien ik van mezelf al ongeduldig en besluiteloos ben, is in je eentje reizen niet bevorderlijk voor een Plan. Uiteindelijk besloot ik rustig aan terug te reizen richting Buenos Aires en gewoon af te wachten wat er op mijn pad zou komen..
Wederom een 12 uur bus naar Cordoba. Ik begon er onderhand zo aan te wennen dat ik zelfs uit ging kijken naar de nachtbussen. Ik sliep prima en het was weer onderweg naar nieuwe avonturen.. Lol.
In Cordoba kwam ik er al snel achter dat alleen reizen als blonde vrouw NIET slim is in een stad als deze. De mannen zijn net op hol geslagen holbewoners die al in jaren geen sex hebben gehad.. Niet alleen op straat krijg je continu (grove) opmerkingen naar je hoofd, maar als je uitgaat wordt je bijna standaard aangerand. Ik wilde al bijna eerder weggaan, maar besloot het toch nog even af te wachten en ik zit er nu al bijna een week! Ik ga niet meer alleen de straat op en ga uit met groepen jongens, waardoor ik nergens meer last van heb en het bekende Nightlife van Cordoba fatsoenlijk kan leren kennen

Ook ben ik een dagje met de bus naar Alta Gracia gegaan. Dit is de plaats waar Che Guevarra 11 jaar heeft gewoond. Het huis waar hij zijn jeugd heeft doorgebracht hebben ze omgebouwd tot museum, dus reden genoeg voor mij om dit uit te gaan checken. Omdat ik al behoorlijk wat wist over zijn leven, vond ik het echt super indrukwekkend om zijn huis te zien en zelfs de motor waar hij en Alberto hun Motorcycle avonturen op hebben beleefd.
Op het moment zit ik in een hostel waar iedereen elke avond uitgaat, halve dagen uitslaapt en de rest van de dag op het dakterras doorbrengt.. En ik doe vrolijk mee! Ik ontmoet wederom veel verschillende lui, deze keer varierend van jong en naief tot oud en wijs. Cordoba is de eerste plaats waar ik voor het eerst ontzettend veel Nederlanders ontmoet. Stom genoeg had ik in het begin zelfs moeite om fatsoenlijke nederlandse zinnen te produceren! Zondag zat ik met twee Hollandse jongens op het dakterras, met een biertje inn de hand te proosten op onze koningin en we gaven toe dat we Nederland heel eventjes misten!
Eindelijk ben ik niet meer zo rusteloos en ben ik oprecht aan het genieten van het nixen en mijn zomervakantie op het Dakterras!
Foto´s volgen..

vorig verhaal volgend verhaal

print