Hiya! Ik zit met mixed feelings mijn laatste avond in Bangkok door te brengen en met nog twee uurtjes te gaan zal ik mijn allerlaatste reisverhaaltje het internet op gooien.. Ik ben tegelijkertijd opgewonden en zenuwachtig dat ik morgenochtend thuis ben, maar hoe dan ook sta ik op Schiphol om half 10 vrijdagochtend...

In Pai zijn we zeker 10 dagen gebleven, heerlijk genoten van het goede eten, de relaxte sfeer en het uitgaan.. Omdat het laagseizoen was waren er niet teveel mensen en toch genoeg om erg veel hippie-achtige feestjes te houden, half op straat, half in de met kaarsen verlichte barretjes.. Met een groep van zeker 10man hebben we ons dagen heel goed vermaakt.
We besloten geen trek te doen, omdat we nogal teleurgesteld waren in het feit dat het zo toeristisch is geworden in de afgelopen jaaren (meer dan 20jaar terug hebben mijn ouders het gedaan en vanaf toen is het ontzettend snel gegaan, iedereen wilde het doen en er werden zelfs locale bevolkingsgroepen uit hun originele plek gehaald en ergens anders neergeplant, puur voor de toeristen.. ) Ik wist dat ik er dan niet van zou kunnen genieten of leren, dus besloten we het maar niet te doen. We hebben wel scooters gehuurd om de omgeving te verkennen, die echt prachtig is;groene heuvels, rijstvelden en mini dorpjes met hutten op palen.. Af en toe gaf een van ons een gil omdat we bijna een kip (die zonder kop rondrende) aanreden.. maar verder ging het erg goed..
Ook heb ik in twee dagen een Thaise Voetmassage Cursus gedaan.. Ik vond het wel interessant om nu eens aan de andere kant te zitten, ik heb zelf namelijk al een paar massages gehad hier (2euro voor een uur!) en ze zijn ontzettend goed, dus nu kan ik zelf beginnen met HELLO THAI MASSAAAAAAAAAGE in de straat, want ik heb mijn certificaat gekregen!! Ik vroeg me een beetje af of ze gewoon verveeld was, omdat ik continu het uur over moest doen om te oefenen, maar zij viel na twee uur al in slaap... Waarschijnlijk is het wel een goed teken, want blijkbaar was ze erg ontspannen...
Af en toe viel de stroom uit.. Meestal zaten we dan net te eten, dat betekende dus dat we alleen het licht van de kaarsen hadden. We wisten ook dat dan alle insekten zouden arriveren, we hadden al BUG PARTY genoemd.. Kakkerlakken zo groot als de doorsnee van je hand (in de breedte) kwamen dan binnengevlogen en ehm dan volgde er heelveel gegil (ook de mannen onder ons!) totdat een thaise ober hem meenam.. dan waren er nog heelveel grote kamikaze-vliegen die zichzelf van kant maakten door in de kaarsen te vliegen.. het was allemaal erg grappig, maar meestal was het een opluchting als de lichten weer aangingen..
Op een ochtend besloot ik een uurtje yoga mee te doen (je moet alles een keer proberen he), met een hele zooi andere reizigers die het nog nooit gedaan hadden.. De man was behoorlijk into spiritualiteit, maar het was wel erg boeiend hoe je dus je hele ademhaling enzo kan verbeteren.. toch kon ik er niks aan doen dat ik heel erg in de lach schoot, vooral omdat er een jongen voor me met geen mogelijkheid in de posities kon blijven staan omdat hij niet lenig genoeg was.. Het was leuk, maar het is niet echt mijn ding...
Op een dag moest het er een keer van komen; het was tijd voor mijn Visa Run.. Dit houdt in dat je een nieuwe stempel moet gaan halen aan de grens, omdat je meer dan een maand in Thailand zit. Dit ging als volgt; Je wordt met 8man in een minibusje gepropt om 5 uur 's ochtends, dan volgt er een trip van 15uur, waarbij je halverwege aan de burmese grens wordt gedropt.. Het grensdorpje in Burma was erg armoedig, dus ik kan niet echt zeggen dat ik er een positieve indruk van heb gekregen, maar het ging om die verdomde stempel en die had ik in ieder geval... Erg gaar dus.
De volgende dag besloot ik met de twee Engelsen naar Chiang Mai te vertrekken, aangezien daar die avond een Night Market zou zijn. Weer die hobbelige busrit, maar nu met veeeelteveel man, wat resulteerde in bus-pech... Alle mensen die ergens waren gepropt (voorin bij de bagage)(ik onder andere) moesten de bus uit en na een halfuur gefriemel en thais gevloek konden we weer verder... De Night Market was helemaal geweldig, aangezien daar mijn Officiele 3 Daagse Shop Until You Drop periode inging... Helemaal genieten!
Een nacht later weer een nacht treintje naar Bangkok.. verliep prima, behalve dat om 5uur snachts de trein met een knal stilstond en ik er echt van overtuigd was dat we een koe geraakt hadden ofzo, maar een uur later kwam hij met horten en stoten (van voor naar achter van links naar reeheeechts) weer op gang (nog steeds doet de Thaise Railways het veel beter dan onze NS!)
Bangkok betekende voor mij aankomen op Kho San Road.. Ik heb er maar een woord voor; Backpackers Madness.. ik heb nog nooit zoveel backpackers bij elkaar gezien en nog nooit zo'n lange straat gezien met alleeen maar kraampjes met kleren, souvenirtjes en zelfs drank! Voor een paar dagen vond ik dit gekkenhuis wel iets hebben, maar het moet niet te lang duren. Meteen de eerste paar minuten kwam ik een Amerikaanse meid tegen die ik op PhiPhi had leren kennen, met haar heb ik wat rondgehangen en nog wat poy geoefend, dat was erg gezellig. De volgende dag besloot ik even de hele toeristische shit te doen.. Voor 20Baht zou een tuktuk je overal brengen in die dag.. Ik met mijn toch naieve hoofd vond het al best. Tot ik bij een juwelierszaak gedropt werd. Als ik iets zou kopen zou de chauffeur een gratis liter benzine krijgen, maar ik werd er uit gekickt omdat ik dus niks wilde kopen. Ik werd erg pissig, omdat dit me al eerder overkomen was en de hele situatie is echt fout.. Toen werd ik door die tuktukker ook maar ergens gedropt, dus toen was ik helemaal boos. Later las ik ergens dat dit soort acties aangegeven kunnen worden bij de Tourist Police..
Die dag ben ik naar het Nationaal Museum geweest en de volgende dag besloot ik te voet alles te bekijken..Elke Tuktuk chauffeur die riep TUK TUK MISS? werd beantwoord met NO TUK TUK I WALK (gaaaa weg met je tuktuk)
Dat lopen was vermoeiender dan ik dacht (Bangkok is best groot), maar ook erg leuk, ik kwam in wijken waar alle locals mij aanstaarden en ik naar de borden stond te staren; hier waren de straten namelijk niet in het Engels vertaald, maar was het gewoon Thais.. Ik bezocht het Grand Palace (niet meer dan een heel groot paleis) en de Emerald Buddha.. Dat laatste is een heel klein maar blijkbaar ontzettend belangrijk beeldje van Buddha in een gigantisch grote en mooi versierde tempel. Binnen de muren van het Grand Palace zijn ontzettend veel tempels en pagoda's en het is echt wel indrukwekkend; ik heb nog nooit zoveel glinsterende en kleurrijke gebouwen bij elkaar gezien.. Het is wel weer even een cultuurshock (mijn eerste sinds ik in Thailand ben) om dan buiten te komen en mensen op straat te zien liggen, weer de pijnlijke werkelijkheid van het grote verschil tussen arm en rijk..
Ook ben ik naar het grootste buddha beeld geweest (uh ja die is echt heeeeel groot) en naar een pagoda die je met trappen kan beklimmen (iets te heet met dit weer), dus ik voelde me helemaal toerist vandaag.. Daarna was het tijd om te shoppen en nog even te genieten van mijn laatste uurtjes in Thailand..

Deze reis is echt een ervaring geweest die ik nooit zal vergeten en die niemand me meer af kan pakken.. Ik heb dingen gezien die ik zelfs op foto's niet vast kon leggen en dingen meegemaakt die ik nooit goed genoeg zal kunnen beschrijven.  Ik heb met mensen gereisd waarvan ik nooit had verwacht dat het mee zou klikken. Ik heb dingen gedaan die ik niet van mezelf had verwacht, dingen gedaan die ik nooit eerder had gedurfd.. Ik heb dingen geleerd van mensen en over mensen die ik met me mee zal nemen in alles wat komen gaat.. Ik heb veel momenten gehad van puur genieten die ik voor altijd zal koesteren en vrienden gemaakt die ik voor altijd zal herinneren en zal weerzien..

Maar het belangrijkste; ik heb geleerd hoe belangrijk het is om een thuis te hebben, waar je jezelf kan zijn, waar je mensen hebt waarvan je weet dat ze van je houden en waar je altijd naar terug zal keren..

Bedankt voor het volgen van mijn reis, laat dit een motivatie zijn voor iedereen die er over twijfelt op reis te gaan; het kan je alleen maar positief veranderen.

Anne

vorig verhaal volgend verhaal

print