Ja lieve lezers..  hier komt mijn laatste verhaaltje! Deze keer vanuit een originele plek; het vliegveld van Kuala Lumpur, onze favoriete stopover. Of ik daar wel tijd voor heb? Jazeker, om precies te zijn zeven uur!! Met een kleine kater en gemengde gevoelens zitten we hier onze tijd uit te zitten, dus hier komtie dan. De laatste update..

Vanuit Padangbai zouden we oversteek wagen richting de Gili-eilanden bij Lombok. Na teveel zeezieke verhalen moesten we er dan toch aan geloven. We kozen voor de Direct Fastboat, die er naar zeggen vier uurtjes over zou doen. Eerst werden alle backpacks en mensen op een klein houten bootje gepropt, die ons dan schommelend en wel naar de grotere boot zou brengen. De overtocht begon rustig, maar logischerwijs, op open zee begonnen de golven de macht over te nemen. Soms helde de boot zover over dat je je afvroeg of er nog een horizon te zien was. Als je boven op het dek stond, moest je je letterlijk met armen en benen vastklampen aan de reling om niet overboord te vliegen. Toen ik iemand van de crew sprak werd me verteld dat de zee 'very calm' was. Vijf minuten later vloog er een koffieapparaat de halve boot door, bijna op iemands hoofd. Die bemanning heb ik daarna niet meer serieus genomen, dat begrijp je.

Maar wonder boven wonder kwamen we fris en fruitig en heelhuids aan op Gili Trawangan. Dit staat bekend voor het Duiken en het Feesten, wat op zich genomen niet de beste combinatie is. Wij kwamen voor het duiken, laat dat duidelijk zijn

Bij aankomst voerden we onze nieuwste act op; "We are looking for a room for 50 000 including breakfast and nothing more." Door het laagseizoen kan je op deze manier behoorlijk wat afdingen op kamers en zo kwam het dat we voor de helft van de prijs een prachtige kamer kregen op een rustige locatie. We worden er steeds beter in!

Vanaf dit paradijsje hebben we een paar mooie duiken gedaan. Aangezien ik door mijn Open Water course officieel maar tot 18 meter mocht, besloot ik een deel van mijn vervolgcursus te doen. Dit zou dan een Deep Dive worden met certificaat. Met een Macho Ozzie Instructeur ('No worries!') en nog twee studenten werden we geleerd wat de extra risico's zijn voor zo'n diepe duik, onder andere dat je risico loopt op Nitrogen Narcosis (teveel stikstof in je bloed). Dit geeft een beetje hetzelfde effect als dat je dronken bent. Om dit te testen werd boven water en onder water een testje gedaan met een tijd limiet. En hoera, bovenwater en onderwater deed ik het net zo snel! Nu mocht ik officieel tot 30 meter duiken en dat is vet!

Op het eiland was geen fresh water, wat betekende dat het niet uitmaakte of je in zee dook, in het zwembad zwom of een douche nam; het was allemaal zout. Dat beach effect in je haar is leuk voor 1 dag, maar na een paar dagen proef je echt overal zout.. dus.. Yum.

Naast het duiken genoten we met volle teugen van dit prachtige paradijsje, met zijn parelwitte stranden en blauwgroene zee.. Ook was het overwegend rustig en dus heerlijk genieten van eten en drinken in de stijlvolle restaurantjes en barretjes met uitzicht op zee.. We hadden ook meteen een stamkroeg gevonden, waar we af en toe een Bintang biertje (duikers drinken met mate) dronken.. De laatste avond sloegen we een beetje door met de Jungle Juice (ik kan me niet herinneren wat ze er allemaal in mikken, maar naast alcohol ook vers fruit, dus niet alleen maar ongezond)

Ook werd ons wijsgemaakt dat de Magic Mushrooms die ze overal op het eiland aanboden je de kans gaven om de Monkeyfish te spotten... Yeah right..

En toen begon de tijd ineens heel erg te dringen. We besloten zo snel mogelijk terug naar Bali te gaan voor nog 1 duik-dag en een nachtje feesten in Kuta. Door het einde van de Ramadhan en het bijbehorende feest werd het onmogelijk om de direkte boot te nemen, dus werd het een Public Transport- dagje. Met een klein bootje werden we naar Lombok gebracht, van waar we met een minibusje Lombok doorcrossten en vervolgens 5 uur op een Local Ferry zaten. Iedereen zat te zeuren over het wachten en de tickets, maar wij hadden nergens last van en ik heb het grootste deel van de dag mijn roes liggen uitslapen, dus prima Transport Transport!

Weer terug in Padangbai besloten we nog 1 dagje te duiken. Vooral de laatste duik was ik echt intens aan het genieten van de mooie visjes, de koraalwand, de subtiele stroming waar je in mee werd gedragen en de totale rust van die OnderwaterWereld... Dit zou wel eens een tijdje kunnen duren voordat ik dat weer mee zou mogen maken..

Onze laatste twee dagen hebben we doorgebracht in Kuta. Berucht om zijn Feesten, Dronken Australiers en Crazy Nightlife waren we op het allerergste voorbereid. Naar mijn mening viel het alles mee; het is wel een totale andere wereld dan de rest van Indonesie, alles draait om toerisme en het nachtleven, maar ik vond het wel grappig. Alle stereotypen lopen hier rond; van Wannabe Surfdudes met ontbloot bovenlijf tot Dronken Engelse meiden met te korte rokjes.

We hadden afgesproken met twee oude bekenden uit Lovina, die met hun scootertjes ons Kuta  en omgeving konden laten zien. In de buurt van Kuta heb je een bekende zeetempel, wat ontzettend toeristisch is, maar desalniettemin een prachtige zonsondergang liet zien!!

Met de twee jongens hebben we ontzettend veel lol gehad, zijn we goed uitgeweest in Kuta's clubs en hebben we volop genoten van de laatste dagen in Bali..

Deze reis is meer dan geslaagd geweest. We hebben van alle culturen wat meegekregen en door de locals die we hebben leren kennen, Indonesie op een andere manier mogen zien. We hebben prachtige vulkanen, tempels, bergen, rijstvelden, stranden, eilanden, jungles en stadjes gezien en met alle soorten van transport gereisd.  We hebben van het Indonesische eten genoten en af en toe ook een beetje geleden, maar zekerweten dat we de Mie Goreng gaan missen!

Zonder Celine was deze reis natuurlijk niet hetzelfde geweest. Door haar hebben we met een strakke planning ook Maleisie meegemaakt, wat een groot succes was, en heb ik geleerd dat een beetje planning niet verkeerd is. Ook heb ik geleerd dat een EHBO kit soms ontzettend nodig is op reis en heb ik geleerd mijn bordje leeg te eten

En laten we niet vergeten dat ze me heeft geintroduceerd in de Duikwereld, wat echt een topervaring is geweest. Whoe I'm part of the club!

Maar het belangrijkste is dat we door samen te reizen ontzettend veel uit deze reis hebben kunnen halen, hebben we ontzettend veel lol gehad (boven en onder water!) en hebben we weer 1001 herinneringen om naar terug te blikken!!

Ik heb een zwak gekregen voor Bali, wat zeker een reden is om terug te keren. Om de plaatsen te bezoeken waar we nu niet aan toe zijn gekomen en om de mensen weer op te zoeken die we nu hebben moeten achterlaten.. 

Ik ga echt alles missen. De hindu tempeltjes, de relaxte sfeer, de kroepoek, de mixed Juices, het jalan-jalan met de scooter en de zon!!

Tijd voor een gare vlucht en een zware jetlag..

Bedankt voor het lezen en tot snel!

Anne

previous travel story next travel story

print